Rirkrit Tiravanija

ur. w Buenos Aires w Argentynie w 1961 roku, mieszka i pracuje w Nowym Jorku, Bangkoku i Berlinie

Tajski artysta Rirkrit Tiravanija powszechnie uznawany jest za jednego z najbardziej wpływowych twórców swojej generacji. W swojej działalności artystycznej łączy tradycyjne wykonywanie przedmiotów z publicznymi i prywatnymi akcjami artystycznymi, nauczaniem i innymi formami działalności publicznej i społecznej. Jego instalacje często przyjmują formę pomieszczeń, w których ludzie spędzają razem czas jedząc, gotując, czytając czy grając muzykę. Architektura i struktury, w których się żyje i nawiązuje relacje z innymi ludźmi, stanowią najważniejszy element jego twórczości.

Od lat dziewięćdziesiątych, Tiravanija wpasowuje się ze swoją sztuką w zagadnienia dotyczące etyki społecznego zaangażowania, często zapraszając swoich widzów do zamieszkania w jego pracach i ożywienia ich. W jednej z jego najsłynniejszych serii prac, zapoczątkowanej przez pad thai z 1990 roku wystawionej w Galerii Pauli Allen w Nowym Jorku, Tiravanija całkowicie odrzucił tworzenie dzieł sztuki w tradycyjnym sensie i zamiast tego gotował oraz podawał jedzenie odwiedzającym wystawę. W przeciągu kolejnych lat artysta ignorował zalecane twórcom oddzielenie sztuki od życia, tworząc środowiska przyjazne społecznościom i w żartobliwy sposób oferujące alternatywną przestrzeń dla codziennych zajęć.

Dzieła artysty prezentowane są na licznych wystawach, wśród których wymienić można te samodzielne w Kunsthalle Basel, Muzeum Sztuki Współczesnej w Nowym Jorku (MOMA) czy Los Angeles County Museum of Art. Podczas 50. Międzynarodowego Biennale w Wenecji w 2003 roku Tiravanija był jednym z kuratorów wystawy Utopia Station, która od tamtego czasu pokazywana była jeszcze w kilku innych miejscach. Artysta jest też laureatem Nagrody Hugo Boss z 2004 roku, przyznawanej przez Muzeum Guggenheima. Tiravanija jest profesorem na Akademii Sztuk Pięknych Uniwersytetu Columbia.

Po co współczesnemu człowiekowi sztuka?
Ludzie potrzebują sztuki, która jest nowoczesna, po to, aby zrozumieć stan i kontekst rzeczywistości, w której żyją.

Czemu tworzysz sztukę?
Po to, aby uczynić ludzi świadomymi ich egzystencji i tego, że żyją z innymi.