edycja 2011

Tegoroczna edycja konkursu odbyła się pod hasłem: „Rzeczywistość czy fikcja? Udajmy, że tego nie ma”. Hasło to można traktować jako pewnego rodzaju metaforę procesów zachodzących we współczesnym świecie. Jest to pytanie o to, czy to z czym mamy zwykle do czynienia jest realne czy fikcyjne i jak można odróżnić jedno od drugiego? Pytanie to równocześnie zachęca do namysłu nad tym, co my jako pojedyncze jednostki ludzkie, jak i całe zbiorowości staramy się ukryć. Czy są takie zjawiska, procesy, wydarzenia, których staramy się nie dostrzegać i udajemy, że „tego nie ma”? To pytanie nie tylko o procesy negatywne jak rozpad więzi międzyludzkich, ale również o problem kreowania wizji rzeczywistości przez media, które chętniej podają informacje negatywne, uznając, że zjawiska pozytywne są zbyt mało ekscytujące dla współczesnego widza. Czy Internet jako najnowocześniejsze medium komunikacji pomaga nam w dotarciu do tego, co jest prawdą, czy raczej wciąga nas w świat wykreowanej fikcji? Czy nowoczesne formy komunikacji pomagają nam, czy utrudniają kontakt z realnością? Takich tropów interpretacyjnych jest bardzo wiele i wiele jest odpowiedzi. Uważamy, że pytanie o to, co jest realne, a co fikcyjne ma głęboki sens. Bo jeśli przestaniemy pytać o to, co jest prawdziwe, a co nie, co dostrzegamy, a co ukrywamy, to czy w ogóle będziemy w stanie odpowiedzieć na pytanie kim jesteśmy i jaki jest świat, w którym żyjemy?

Na Konkurs Sztuki na Bilbordach, który jest częścią Międzynarodowego Festiwalu Sztuki na Bilbordach wpłynęło w sumie 1328 prac, 747 artystów z 55 krajów świata. Otrzymaliśmy prace z Australii, Argentyny, Bośni i Hercegowiny, Korei Południowej, Indii, Indonezji, Filipin, Singapuru, Hiszpanii i wielu innych.

Jury w składzie:

  • Marcos Ramirez ERRE /artysta / Tijuana, Mexico; San Diego, USA /
  • Ken Lum / artysta, kurator / Vancouver, Canada /
  • Cesar Garcia / kurator LAXART / Los Angeles, USA /
  • Rafał Góralski / artysta, kurator, dyrektor Festivalu Art Moves / Toruń, Polska /

wyróżniło 10 prac, które zostaną pokazane na bilbordach w bloku konkursowym Festiwalu Art Moves:

  • Jean-Philippe Paumier / Holandia
  • Ivaylo Gueorgiev & Eric Pitra / USA
  • Vassilina Pljonkina / Estonia
  • Mark Adams / Wielka Brytania
  • Céline Wouters / Holandia
  • Monica Fraile Morisson / Francja
  • Sarah Clifford-Rashotte / Kanada
  • Ivo de Jeu / Holandia
  • Patryk Leś / Polska
  • Aimee-Rose Stephenson / Zjednoczone
  • Emiraty Arabskie / Nowa Zelandia

Jury za najbardziej interesującą pracę uznało projekt Jean-Philippe Paumier’a z Holandii i właśnie do niego powędruje Główna Nagroda Konkursu w wysokości 10000 PLN.

rzeczywistość czy fikcja? udajmy, że tego nie ma

Jean-Phillippe Paumier/ Holandia

Mark Adams/ Wielka Brytania/ Piekło

Aimee-Rose Stephenson/ Zjednoczone Emiraty Arabskie/ Nowa Zelandia/ Korzenie wszelkiego zła nie rosną na drzewach

Ivo de Jeu/ Holandia

Vassilina Pljonkina/ Estonia/ Iluzja

Patryk Leś/ Polska/ Człowiek

Monica Fraile Morisson/ Francja/ Sen-Rzeczywistość

Sarah Clifford-Rashotte/ Kanada/ Jestem duchem w twoim mózgu

Céline Wouters/ Holandia

Ivaylo Gueorgiev & Eric Pitra/ USA

Tegoroczna edycja konkursu odbyła się pod hasłem: „Rzeczywistość czy fikcja? Udajmy, że tego nie ma”. Hasło to można traktować jako pewnego rodzaju metaforę procesów zachodzących we współczesnym świecie. Jest to pytanie o to, czy to z czym mamy zwykle do czynienia jest realne czy fikcyjne i jak można odróżnić jedno od drugiego? Pytanie to równocześnie zachęca do namysłu nad tym, co my jako pojedyncze jednostki ludzkie, jak i całe zbiorowości staramy się ukryć. Czy są takie zjawiska, procesy, wydarzenia, których staramy się nie dostrzegać i udajemy, że „tego nie ma”? To pytanie nie tylko o procesy negatywne jak rozpad więzi międzyludzkich, ale również o problem kreowania wizji rzeczywistości przez media, które chętniej podają informacje negatywne, uznając, że zjawiska pozytywne są zbyt mało ekscytujące dla współczesnego widza. Czy Internet jako najnowocześniejsze medium komunikacji pomaga nam w dotarciu do tego, co jest prawdą, czy raczej wciąga nas w świat wykreowanej fikcji? Czy nowoczesne formy komunikacji pomagają nam, czy utrudniają kontakt z realnością? Takich tropów interpretacyjnych jest bardzo wiele i wiele jest odpowiedzi. Uważamy, że pytanie o to, co jest realne, a co fikcyjne ma głęboki sens. Bo jeśli przestaniemy pytać o to, co jest prawdziwe, a co nie, co dostrzegamy, a co ukrywamy, to czy w ogóle będziemy w stanie odpowiedzieć na pytanie kim jesteśmy i jaki jest świat, w którym żyjemy?